In cafe Skiniko in het haventje van Panagiouda krijgen we een uitgebreide intro en briefing door Inger & Irene van Because We Carry, resp 2½ jaar en 5 dagen op het eiland. Wat is er veel gebeurd in die afgelopen 2½ jaar!
Inger vertelt
Voor Moria afbrandde waren er tot 24000 vluchtelingen op een bevolking van 80000 mensen. Inmiddels zijn het er minder dan 2000. Veel mensen zijn naar het vasteland gebracht rond Athene.
Een tweede kamp, Kara Tepe, was wat BWC betreft een voorbeeld voor hoe een goede opvang zou kunnen, met bijkom ruimtes voor vrouwen en kinderen, activiteiten, zelfs een beautysalon. Allemaal opgezet om het leven voor mensen die alles kwijt zijn zo dragelijk mogelijk te maken en het vol te kunnen houden. Want je kunt er jaren over doen om je doorreisvisum te krijgen.
De procedure starten kost 100 Euro. Die procedure kan jaren duren. Heb je dat visum dan vertrek je naar een ander Europees land waar (opnieuw) een asiel procedure start. Wat ook weer jaren kan duren. En helaas nog altijd zeer actueel, in het geval van Nederland kun je zelfs als je statushouder bent nog niet altijd weg uit een AZC om je leven weer op te pakken….
Omdat de regering(en) het zoveel mogelijk in eigen hand willen houden is Kara Tepe gesloten en is RIC (Reception and Identification Centre) Mavrovouni nu het enige kamp op Lesbos.
Missie van BWC is vooral: de mensen in het kamp te zien als mens, gelijkwaardig.
Zachte kracht zetten tegenover de hardheid van overheden (inclusief de onze) die het belangrijk vinden dat er een afschrikwekkende werking van de omstandigheden uitgaat. Naar mensen die al jaren in angst hebben geleefd, worden platgebombardeerd en tenslotte geen andere uitweg zien dan levensgevaarlijke tochten te beginnen naar een leefbare plek. Net zoals nu (voor ons veel zichtbaarder) de Oekraïners, waar dit op moment van schrijven ‘nog maar’ enkele weken aan de gang is.
Die huidige crisis in Oekraïne was mede aanleiding voor BWC om de weekteams tijdelijk stop te zetten, transport van spullen te organiseren vanuit hun wintervoorraad op Lesbos naar Moldavië t.b.v. Oekraïnse vluchtelingen die daar aankwamen, vooral vrouwen en kinderen.
Wij zijn het eerste weekteam sinds januari dat weer naar Lesbos komt.
Het programma dat we gaan draaien kan per dag verschillen en veranderen (heel agile), maar deze week staat op de rol:
- Kast maken in het warehouse
- Landje geschikt maken voor maken van een moestuin en uitblaas/bijkom plek voor de mensen uit het kamp
- Voedselpakketten in elkaar zetten, daarna deze uitdelen in het kamp
- In het warehouse kleding sorteren en inpakken
Het mooie is dat we dit samen met mensen uit het RIC gaan doen!
Aan het werk: Op naar het warehouse!
Na een fijne lunch weer in het haventje, op naar het landje om een hoop aarde met bamboe af te graven en af te voeren. Hierbij kwamen Ahmed, Massoud en Sarad uit het RIC meehelpen en Tim van de organisatie Sporos. Ook kennis gemaakt met Rosa van BWC. We hebben de hoop ver af weten te graven, morgen verder daarmee.
En waarschijnlijk ook aan de kast werken (als het materiaal er is) plus een dadel
distributie voorbereiden voor woensdag.
De dadels zullen worden uitgedeeld naast de groentepakketten omdat het ramadan is, en ieder persoon krijgt voor de komende 7 dagen 3 dadels per dag.
Fijn dat we samen de handen hebben kunnen laten wapperen.
Weer goede gesprekken tijdens het avondeten bij een erg vrolijke restauranthouder en zijn broer.
En wat een stoere vrouwen hebben we in ons gezelschap!